Rosa Bertram


Daar zaten we samen aan een tafel op kantoor. Theetje erbij. We hadden elkaar hiervoor enkel nog maar virtueel gezien en toch leek het of ik Rosa al jaren kende. We waren op het kantoor van Bedrock de panel talk aan het voorbereiden die we samen hebben begeleid op het Seasandstories event 'De wereld om je heen, die maak je zelf'. En oh, wat maakt Rosa deze wereld prachtig. Met haar gedachtes, acties en haar prachtige verschijning laat ze zien hoe het ook kan. Hoe je keuzes kan maken die dicht staan bij je hart. Hoe je kan staan voor jouw idealen en alles wat hier omheen past. En hoe je kwetsbaar mag zijn over jouw angsten en struggles. Ja, Rosa is een vrouw die mij inspireert en mij verder doet denken door haar scherpe vragen. Haar wijsheid en levenslessen deel ik graag en hoe beter dan via deze weg? Lees hier haar verhaal en laat je inspireren! 

Wie ben je en wat doe je?

Altijd een interessante vraag. Suggereer je met ‘wat doe je?’ mijn werk? Ik vind dat we in Nederland altijd zo gefocust zijn op werk in relatie tot de persoon. Enfin ;-). Ik ben Rosa Bertram, een vrije geest en idealist die gek is op natuur, reizen en graag leert, met persoonlijke ontwikkeling en een mooiere, groenere wereld in de weer is. En qua werk? Ik ben content manager van het online magazine Bedrock, een supermooi online platform voor een bewuste levensstijl. Ook host in de podcast Bedrock Talks en werk ik nog als freelancer!

 

Wie is jouw inspiratiebron? En waarom?

Ik heb heel veel inspiratiebronnen. Ik denk dat ik vroeger vooral uit vrije wil weg wilde uit mijn bubbel en steeds nieuwe plekken wilde ontdekken (eerst weg uit Amstelveen) toen weg tijdens mijn studie (naar Berlijn) en toen de wereld verkennen. Ik ben altijd op zoek naar meer. Meer inspiratie, meer bijzondere verhalen, meer mooie bergen en meer mooie herinneringen. Waarom stilstaan terwijl er nog zoveel te ontdekken, creëren en te ervaren valt? Fysiek, maar ook in je hoofd, je blijven ontwikkelen vind ik verslavend. Zonder druk, of krampachtig te cursussen volgen. Het gaat vanzelf. Gaandeweg ontmoet ik steeds nieuwe inspiratiebronnen. Van iemand die ik ontmoette op mijn 20e in Berlijn (nog steeds een vriendin) tot een oude hippie mevrouw met wie ik in Australië rondreisde in een schoolbus (age really doesn’t matter!) en van nieuwe vlinders in mijn leven (zo noem ik bijzondere, vrije mensen) tot de bakker op de hoek. En natuurlijk, mijn moeder die is zo wijs. Wel heb ik er een handje van om steeds het nieuwe op te zoeken. Anders raak ik verveeld. 

 

Hoe ziet jouw ideale wereld eruit?

Wat een vraag! Even denken. In mijn ideale wereld heeft Nederland meer natuur (bergen!) en iets meer golven. Nee, geintje. In mijn ideale wereld hebben de mensen meer oog voor elkaar, wat zeg ik: veel meer oog voor elkaar. Zoals me dat in landen met wilde natuur veel meer opvalt. Minder individualisme dus, meer vrijheid. In die wereld zijn er niet constant oordelen en laten mensen elkaar in hun waarde (denk aan religie en oorlogen), deden mensen geen dieren pijn, leert iedereen al op jonge leeftijd over belangrijke zaken zijn zoals klimaatverandering, hoe goed voor de wereld te zorgen, zelfliefde, emoties en geluk. Dit zou je dan terug zien in scholen (vrije scholen!) waarin kinderen kunnen buiten spelen en niet van 9 - 3 binnen zitten. Klinkt deprimerend he zoals ik de wereld nu soms zie? 

 

Waarom is dit jouw ideale wereld?

Omdat ik denk dat we soms vergeten het grotere plaatje te zien. Dat wij allemaal op een adembenemende planeet wonen en daarmee één zijn. De één is niet beter, mooier, slimmer of leuker dan de ander. Dat je best naar elkaar mag lachen of knikken op straat. Dat de wereld niet alleen maar staat uit steen, hoge gebouwen, hippe bars en winkelcentra (hallo grote steden) en dat onze wereld van nature enkel puur natuur was. Dat dít is wat wij ervan gemaakt hebben. Dat we de connectie met onszelf, de cultuur en natuur zijn verloren. Ik denk dat de wereld er veel mooier uit zou zien als iedereen zich hiervan bewust was. Mensen zouden dan liever zijn voor zichzelf, elkaar en de wereld. 

Hoe heb je je passie gevolgd en hoe kwam dit op jouw pad?

Weer zo’n vraag! Passie… Ik kom uit een schrijversgezin dus het schrijven is er met de paplepel in gegoten. Ik koos op m’n 17e logischerwijs voor een mediastudie en ben tot op de dag van vandaag blij dat ik dat gedaan heb. Gelukkig vind ik het vak nog steeds even leuk. Of het écht m’n passie is? Ik ben een idealist en zie graag de dingen zoals ik denk dat ze goed zijn, maar dan vooral in mijn eigen leefwereld (dat is immers het enige waar ik invloed op heb) en daar praat en schrijf ik graag over. Ik ga het gesprek graag aan, ik wil mensen graag laten nadenken en misschien wel inspireren.

 

Zo zou ik heel graag willen dat al mijn vrienden ook bewust met de wereld bezig zijn. Soms vind ik het moeilijk als iemand nog steeds veel vlees eet of feminisme niet serieus neemt. Dat is míjn probleem, I know.

 

De interesse (of passie/het spirituele pad ook wel I guess) voor een betere wereld ontwikkelde zich in Australië, waar ik in een klein dorpje woonde aan het strand waar geen hoge gebouwen of mensen in pak te vinden zijn. Iedereen is er één met de natuur, heeft respect voor het milieu en voor zichzelf. Natuurlijke producten, sound meditaties, kristallen, het strand schoon achterlaten etc. Dat is vanaf toen verder ontwikkeld. Het kwam dus eigenlijk op de juiste tijd in m’n leven. Verder voel ik me sterk verbonden met de natuur en voel ik me daar het aller gelukkigst. Ik kan me zo verwonderen dan. Ik weet dat ik op een dag me lekker terugtrek in de natuur en ‘mijn ideale leven’ ga leiden. Mijn mini-passie.

 

Wie heeft jou geholpen deze keuzes te maken?

Niemand, denk ik. Ik ben redelijk goed in keuzes maken en mijn gevoel volgen. Want als het niet bevalt, dan leer je er in elk geval weer van. Foute keuzes bestaan dan ook niet in mijn ogen. Maar mijn moeder is zéker degene met wie ik altijd kan sparren. 

 

Wat waren de tegenslagen en moeilijke momenten?

Toen ik terugkwam naar Amsterdam van het reizen (2,5 jaar) heb ik het ruim een half jaar mentaal best zwaar gehad. Ik kon niet aarden en m’n draai totaal niet vinden. Het leven ging hier zó snel, ik zag letterlijk alleen maar muren (help, waar is de natuur!), geen ruimte of vrolijkheid op straat. Iedereen was druk en bezig met z’n carrière. Ook mijn vrienden waren druk, die natuurlijk gewoon hun eigen leven hadden. Ineens moest ik afspraken gaan plannen. Nou dat duurde dus wel even voor ik het weer zag zitten hier. Uiteindelijk ging onder andere door andere persoonlijke ontwikkeling, de steun van mijn moeder en een geluksplatform waar ik werkte, het positieve balletje weer rollen. Zo zie je maar weer: door dat dal ben ik extra dankbaar voor waar ik nu ben.

 

Welke doelen wil je nog behalen?

Ik denk niet zo in doelen. Het is niet het doel halen wat je gelukkig maakt, maar het onderweg zijn. Ik probeer me daar van dag tot dag mee bezig te houden en de dingen te doen die ik leuk vind en mij uitdagen. Meer leren, in gesprek gaan en reizen zijn denk ik wel een rode draad. Ik wil meer leren over gezonde voeding, permacultuur, Ayurveda etc. En ik wil later in een boerderij ergens vlakbij de kust wonen in Zuid-Europa. Semi-dichtbij huis, wel in de natuur en lekker mijn eigen droomwereld leiden. Af en toe naar de grote stad. Best of both worlds. Voor mij is dat nú een droom, maar wie weet verandert dat morgen. Word ik verliefd op iemand in Almere en woon ik daar voor de rest van m’n leven. Who knows… Daarnaast heb ik nog een lijst van reizen die ik wil maken, maar die bespaar ik je. Wel kriebelt er iets om ooit een boek te schrijven. Daarvoor ben ik onlangs benaderd, maar ik weet nog niet zeker of het nu al mijn tijd is. Ik ben erover aan het nadenken! 

 

Wat zou je meer willen zien in de wereld? En wat doe jij hier al aan?

Liefde, het denken in overvloed! De wereld is best mooi, je moet het alleen (willen) zien.  Mensen lijken soms zo negatief en niet open minded. Geeft niet, ieder z’n ding. Dan neem ik er alleen afstand van. Zelf ben ik positief aangelegd en probeer de situatie vaak van twee kanten te belichten. Want van de meeste dingen kan je leren. Ook de moeilijke, stomme of vervelende dingen.

 

In Australië merkte ik echt dat mensen positief zijn, althans waar ik woonde in dat kleine dorpje in de natuur. Blij zijn met wat ze hebben, dat het niet erg is als je achter een barretje werkt op je 30e. Lekker boeien. Zij leven. Ze gaan in de weekend kamperen, op het strand slapen, vissen, varen en surfen etc. Dat is toch het leven? Voor mij althans wel. In touch met de natuur zijn, verandert denk ik je mindset.

 

In mijn eigen wereld regel ik dit zo dat ik er in de weekenden veel op uit trek met mijn busje. Die boodschap probeer ik altijd te delen met wie het wilt horen, je kan je eigen pad creëren en keuzes maken die je gelukkig maken. Het zijn ook de onderwerpen waar ik graag over schrijf. Wat dat betreft sluit mijn passie goed aan op mijn beroep. Op een laagdrempelige manier informeren we op Bedrock mensen die graag bewuster willen leven, maar ook houden reizen, festivals etc. Het kan beiden. Ik denk dat er nog heel veel informatie te delen valt. 

 

Hoe houd jij rekening met duurzaamheid of bewuste keuzes maken? of houd je hier geen rekening mee?

Ja, inmiddels denk ik er bij bijna alles over na. Zelfs als ik wel besluit een stukje vlees te eten (eet zo’n 95% vega) dan kies ik daar bewust voor. Van mijn kleding (zowat alles is vintage) tot huidproducten (enkel natuurlijk). Wel rijd ik lekker hypocriet in een oud volkswagen busje rond. Pick your battles. Ik ben me bewust van de uitstoot, toch maakt het mijn leven in Nederland zoveel gelukkiger dat ik daar bewust voor kies. Wel denken we erover na er een elektrische motor in te zetten (mijn moeder en ik). Ook heb ik ontdekt dat Nederland ook ontzettend veel mooie plekjes heeft die ik met mijn busje graag ontdek! Ik ben erachter gekomen dat je niet naar de andere kant van de wereld hoeft te vliegen om tot rust te komen.

 

Wat is jouw lievelingsquote?

“De wereld verandert als jij verandert hoe je naar de wereld kijkt” van 365 Dagen Succesvol. Die quote was het begin van het einde van mijn moeilijke periode. Het is zó waar. De wereld gaat niet veranderen, jíj wel. Op die manier heb je bijna altijd alles zelf in handen. 


 

   

 

 

 

Rosa Bertram

 

'“De wereld verandert als jij verandert hoe je naar de wereld kijkt” 

 

Website Bedrock.nl

IG Rosieontheroad